วันนี้ก็คงเหมือนกับทุกๆ วันตื่นขึ้นมาบอกกับตัวเอง

อาบน้ำ แปลงฟัน กินข้าว ออกไปขายของ เล่นเกม์ กลับบ้านนอน เอ๊ะ ไม่ใช่อย่างที่คิดเฮะ

วันนี้มีบางอย่างแปลกไป วันนี้ไปเจอเพื่อนที่โรงเรียนเก่าตั้งหลายคน แต่ก็คุยกันไม่นาน

เท่าไรหรอกเพราะความห่างไกลเป็นอุปสรรคใน เรื่องที่จะคุยกันจะมีประโยคที่มันคุ้นหู

เมื่อยามเจอเพื่อนเก่าคือ "เฮ้ย มึงสบายดีใหม มึงทำงานที่ไหน มึงมีแฟนยัง" แต่ประโยค

หนึ่งที่ทุกคนพูดออกมาคล้ายๆ กัน มันทำให้ผมแปลกใจ คือ อยากกลับไปตอนสมันเรียน

ว่ะ "อยากไปเจอเพื่อนเก่า ๆ พร้อมหน้ากันอีกครั้ง" ซึ่งเพื่อนที่เจอวันนี้ก็ต่างสถานที่ต่าง

เวลา ผมก็แปลกใจอยู่เหมือนกันว่าทำไมตอนที่อยู่ ด้วยกันทำไมพวกเราถึงไม่ค่อยคิดถึง

เรื่องนี้ โดดเรียนบ้าง ขาดเรียนบ้าง แต่พอจากกันดันอยากกลับไปหาช่วงเวลาเก่า ๆ อะไร

คือสาเหตู นั่งคิดอยู่พักใหญ่ก็พอจะสรุปได้ว่าคงเป็นเพราะ "ความสนุกในช่วงนั้นนั่นแหละ

ใช่เลย เจ้านี่แหละเป็นตัวการ มันทำให้อดคิดถึง คำที่ว่า "งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา"ไม่ได้จริง

เพื่อนผมแต่ละคนเ พื่ อ น บ้ า เ พื่ อ น บ อ เพื่อนผมพวกนี้พร้อมจะแหกกฏเกณฑ์

อาจดูว่าเขาไม่ ค่อยแคร์อะไร

วันเก็บของในห้อง บังเอิญไปเจอของ

ขวัญที่เคยได้รับจากแฟนเก่า เป็นขอน่ารัก ๆ รวมทั้งรูป

ที่เคย ถ่ายด้วยกันความทรงจำเก่าๆ ก็ย้อนคือเหมือนเวลา

กลับไปวันเก่าๆ นึกถึงเวลาเก่าๆ นึกถึงอะไรเก่าๆ นึกถึง

นึกถึงหน้าของเค้า ทำให้เรายิ้มได้แปลกนะทั้งที่เลิกกัน

ไม่ดี เท่าไรแต่เรากลับนั่งยิ้มถึงวันเก่าๆ ได้และอีก

ไม่กี่วันเค้าก็แต่งงานแล้ว พอแล้วไปดูพี่ tik

พี่ โต้ ชีริก ติ๊ก ชีโร่

และก็เป็นอีกวันที่ผมสนุกมากเพราะอะไรนะเหรอ ผมเมาไง คิดมากไปหน่อยแต่ก็ว่าละเค้าไปดี

รักไม่ยอมเปลี่นยแปลง